You are perfect, just the way you are

Waarom maken we onszelf gek? Waarom moet alles zo perfect zijn? Als iets ‘niet goed’ is moet het direct veranderd worden. Continue op zoek naar verbetering, uitdaging, vooruitgang. World, what’s up?!

Jij bent zelf de creator van je leven. Deze zin op zichzelf legt al druk op je. Want als je dus een naar leven hebt, heb je dat zelf veroorzaakt. Eigen schuld, dikke bult. Begrijp me niet verkeerd, ik geloof heilig in eigen verantwoordelijkheid. Je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk en hoe je met ongeluk om gaat. Maar ‘geluk’ heeft in de huidige tijd en maatschappelijk een zware prijs: een continue streven ernaar, zonder stil te staan bij wat er is. Zonder stil te staan bij het feit (ja, feit) dat jij al helemaal goed bent zoals je bent, nu en op alle andere momenten die er nog zullen komen of zijn geweest. “Hoe?” Vraag je je wellicht af. “Ik ben ziek/werkloos/dik/lelijk/(vul in wat je zelf allemaal voor negatiefs over jezelf denkt), dan ben ik toch niet ‘goed’?”

Jawel. Het is allemaal een kwestie van een verandering van context en perceptie. Volgens de ‘geldende normen en waarden’ (not one of my favourite expressions) is goed de tegenhanger van slecht en wil je zo min mogelijk slecht om je heen verzamelen en zoveel mogelijk goed. Goed = jeej en slecht = boe. Het gevolg van het indelen van je leven in goed en slecht is dat je het liefste slecht gaat ontwijken. Mocht het zich toch voordoen, heb je er een oordeel over, verzet je je ertegen en wil je er zo snel mogelijk vanaf (bijvoorbeeld door te negeren). Om jezelf onder de noemer ‘goed’ te scharen, wil je dus jezelf enkel associëren met goede dingen. Zonder goede dingen ben je niet goed. Jij bent overigens niet de enige die (onbewust) zo denkt; kijk maar eens om je heen en je ziet vele medestanders. Mensen, kranten, mode, de 3 miljard online programma’s die je beloven dat je de beste versie van jezelf wordt en ALLES uit jezelf kunt halen. Allen zijn ze in de kern gebaseerd op de simpele belemmerende overtuiging dat wat er nu is, onvoldoende is.

Bullshit.

Dit is dus de context van waaruit je jezelf en anderen bekijkt. Niet zo gek dat je altijd wel iets voelt knagen van binnen. Een gevoel dat je niet helemaal kunt plaatsen, maar je weet wel dat je er onrustig van wordt. En die onrust, daar houd je niet van. Die onrust, die is ‘slecht’, toch? Dus ga je zoeken naar iets dat de onrust weg kan nemen. Een nieuwe baan, een nieuwe relatie, vaker naar de sportschool, meditatie, yoga, meer werken, minder werken, een ayahuasca ceremonie, vipassana, zes maanden backpacken, groene smoothies drinken, noem maar op.

Het helpt, I know. Been there, done that. Maar slechts voor eventjes. Want na een kort moment van euforie en extase komt opeens dat gevoel weer terug. Die onderhuidse onrust. Het begint weer te knagen.

Ik geloof dat dit gevoel te maken heeft met een van grootste leugens die we met zijn allen in stand houden: dat wat er is, onvoldoende is. Dat jij, op dit moment, onvoldoende bent. Niet ‘goed genoeg’. Laten we hier alsjeblieft mee ophouden. Met onszelf wijsmaken dat we er nog niet zijn. We zijn er, punt. We zijn goed genoeg, op dit moment  en op alle andere momenten. Punt. In welke hoedanigheid, in welke omstandigheid en in welke emotie dan ook.

Jij bent helemaal okidoki tot in de puntjes perfect in orde.

Vergeet de betekenis die ‘goed’ in onze maatschappij heeft. Neem afscheid van de beperkende overtuiging dat je niet goed genoeg bent. Ik weet het, dit is niet altijd makkelijk. We zitten vaak al jaren vast met die stemmen in ons hoofd. Onze eigen innerlijke pestkop. Kijk die pestkop aan en geef hem een dikke knuffel. Omarm de pestkop, elke keer als hij of zij de kop opsteekt. En vertel hem dat hij ongelijk heeft. Herinner jezelf er continue aan en verander zo je context en conditionering. Ik geef je graag wat tips hoe je dit kunt doen in je dagelijkse leven:

  • Hang in je huis post-its op met ‘ik ben helemaal perfect zoals ik ben’ of variaties hierop.
  • Kijk jezelf elke ochtend aan in de spiegel en zeg tegen jezelf: jij bent goed zoals je bent / ik ben trots op je / je mag er zijn.
  • Noem elke avond voor het slapen gaan drie dingen op over jezelf waar je blij mee bent / trots op bent.
  • Accepteer je eigen schaduwkanten, die kanten van jezelf die je als ‘slecht’ zou bestempelen. Hoe? Door er zonder oordelen naar te kijken met compassie, alsof een ouder naar zijn kind kijkt.
  • Accepteer dat het leven vallen en opstaan is. Het is niet altijd lachen en dat is helemaal ok.
  • Wees oordeelvrij naar jezelf en naar anderen.

Oefen dagelijks hiermee en heb geduld! Realiseer je dat je al jaren geprogrammeerd bent om op een andere manier te denken. Het kost dus wat tijd om jezelf te herprogrammeren. Go for it – you can do it! En vergeet niet: je bent helemaal goed genoeg, precies zoals je bent, nu, gisteren, morgen en altijd.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s