Dag lieve pester

Dag lieve pester,

Weet je het nog? Waarschijnlijk niet meer. Die maanden, dat jaar, die school, dat kind. Een kort moment. Voor jou tenminste.

Vannacht had ik een droom. Jullie kwamen daarin voor. Plotseling, maar niet geheel onverwachts. Een gesprek dat ik gister had bracht jullie kennelijk op. Een inzicht ten aanzien van terugkerende gedachten, waarvan ik nooit zeker was waar de oorzaak lag. Tot vannacht. Dank je wel daarvoor, lieve pester.

Sta je er weleens bij stil wat voor impact je gedrag heeft? Een kwetsbaar kind dat niet weet hoe het zich moet uiten slaat alles maar op, wil wegstoppen, wil wegrennen. Maar weet niet hoe. Wil terugslaan, maar durft niet. Wil terugpraten, maar woorden schieten te kort. Gaat geloven, want het wordt immers zo vaak herhaalt. Dat geloof,dat verankert. Op meer manieren dan dat je jezelf kan voorstellen. Helaas. 

Terwijl ik dit schrijf, doorleef ik de pijn. Opnieuw, na al die jaren. Doorleef ik de onmacht, het onweten. Ik voel de hoop weer: er komt een dag dat het allemaal voorbij is. Die dag kwam lang geleden, maar dit moment herinnert me dat het nooit echt voorbij is.

Liever pester, ik haat je niet. Ik heb je vergeven. Jij was waarschijnlijk onzeker, wist ook niet goed wat je met de wereld en jezelf aan moest. Het was gemakkelijk en je wilde ergens bijhoren. Je was maar een kind. Wat wist je nou. 

Ik was ook maar een kind. Dat waren we ooit allemaal. Laat dat geen excuus zijn. Want pesten, dat is nooit ok. Nooit. Het is iets wat dagelijks gebeurd, en niet alleen bij kinderen. In alle vormen en maten, bewust en onbewust.

Let`s stop this, NOW. 

Als we iemand gepest zien worden, laten we hier dan iets van zeggen. Als je over iemand wil roddelen, doe dat dan niet. Sluit mensen niet buiten. Vraag iemand mee voor de lunch of koffie buiten de deur. Vraag hoe het met iemand gaat. Simpele dingen, die enorme waarde voor een ander kunnen hebben. Impact, maar dan op een positieve manier. Wat een mooi kado om aan een ander te geven!

Ik gun niemand de pijn. Niemand de onzekerheid. En niemand de herinneringen. Maar realiseer me ook dat elke herinnering me weer een stukje dichter bij mezelf brengt. Een extra moment om lief voor mezelf te zijn. Mezelf te omarmen voor wie ik ben. Want die persoon had ik niet kunnen zijn zonder jullie, lieve pesters.

Dus dank je wel. Het ga je goed.

Liefs,
Jana 

Advertisements

3 thoughts on “Dag lieve pester

  1. Dag lieve gepeste, hier nog een gekwetste. Na jou verhaal te hebben gelezen, ben ik weer ietsjes meer over mezelf komen te weten. Je hele verhaal heb ik begrepen, al moest ik zelf ook weer het gepest worden herbeleven. Ik zou je zoveel te vertellen hebben. Hoeveel grenzen ik heb moeten verleggen.

    Om te komen waar ik nu ben gekomen, dat is van ver, een plek waar ik nooit heb willen wonen. Daar werd ik gepest, daar is waar me hart verbonden is met de rest. Is het een straf of een test. Geen van beide, ik ben gewoon gekwetst.

    Bedank voor je mooie blog!!!

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s