Ik loop door een straat

mindfulness

Vastzitten. Blokkades. Denk ik. In mijn hoofd. Ik voel veel onrust. Emoties. Zorgen en piekeren. Gedachtes die van de ene kant naar de andere kant vliegen. Ik kan ze plaatsen, ik herken ze. Het is niets nieuws, maar toch kost het energie.

Ga ik de juiste kant op?
Wil ik dit pad bewandelen?
Loop ik weer in hetzelfde gat? Continue reading

Het gaat erom dat je blijft schrijven (een verhaal om het verhaal)

schrijven

Ik speel met een idee. Een boek idee om precies te zijn. Ik werk er al lange tijd aan. Tenminste, voornamelijk in mijn hoofd. Het speelt al een tijdje. En eigenlijk ook niet echt één idee. Het zijn er meerderen. Waardoor ik soms niet weet waar ik moet beginnen. Dus begin ik maar helemaal niet. Deze blokkade, daar wil ik nu doorheen. Door me voor een schrijfcursus in te schrijven. Toen ik net aan het kijken was hiernaar, viel mijn oog op de volgende zin:

Het gaat erom dat je blijft schrijven.Continue reading

Uit de kist

depressie

Afgelopen maandagavond was ik aanwezig bij het Depressiegala, een inspirerend event georganiseerd door de Mental Health Foundation om het taboe rondom depressie te doorbreken. De avond was flashy en showbiz (want ja, het wordt uitgezonden op tv), maar tegelijkertijd kwetsbaar, eerlijk en open. Depressief zijn is, heel simpel gezegd, niet leuk, rauw en zwaar, maar vooral erg eenzaam en donker. Dat weet ik uit eigen ervaring. Continue reading

Dag lieve pester

Dag lieve pester,

Weet je het nog? Waarschijnlijk niet meer. Die maanden, dat jaar, die school, dat kind. Een kort moment. Voor jou tenminste.

Vannacht had ik een droom. Jullie kwamen daarin voor. Plotseling, maar niet geheel onverwachts. Een gesprek dat ik gister had bracht jullie kennelijk op. Een inzicht ten aanzien van terugkerende gedachten, waarvan ik nooit zeker was waar de oorzaak lag. Tot vannacht. Dank je wel daarvoor, lieve pester.

Sta je er weleens bij stil wat voor impact je gedrag heeft? Een kwetsbaar kind dat niet weet hoe het zich moet uiten slaat alles maar op, wil wegstoppen, wil wegrennen. Maar weet niet hoe. Wil terugslaan, maar durft niet. Wil terugpraten, maar woorden schieten te kort. Gaat geloven, want het wordt immers zo vaak herhaalt. Dat geloof,dat verankert. Op meer manieren dan dat je jezelf kan voorstellen. Helaas. 

Terwijl ik dit schrijf, doorleef ik de pijn. Opnieuw, na al die jaren. Doorleef ik de onmacht, het onweten. Ik voel de hoop weer: er komt een dag dat het allemaal voorbij is. Die dag kwam lang geleden, maar dit moment herinnert me dat het nooit echt voorbij is.

Liever pester, ik haat je niet. Ik heb je vergeven. Jij was waarschijnlijk onzeker, wist ook niet goed wat je met de wereld en jezelf aan moest. Het was gemakkelijk en je wilde ergens bijhoren. Je was maar een kind. Wat wist je nou. 

Ik was ook maar een kind. Dat waren we ooit allemaal. Laat dat geen excuus zijn. Want pesten, dat is nooit ok. Nooit. Het is iets wat dagelijks gebeurd, en niet alleen bij kinderen. In alle vormen en maten, bewust en onbewust.

Let`s stop this, NOW. 

Als we iemand gepest zien worden, laten we hier dan iets van zeggen. Als je over iemand wil roddelen, doe dat dan niet. Sluit mensen niet buiten. Vraag iemand mee voor de lunch of koffie buiten de deur. Vraag hoe het met iemand gaat. Simpele dingen, die enorme waarde voor een ander kunnen hebben. Impact, maar dan op een positieve manier. Wat een mooi kado om aan een ander te geven!

Ik gun niemand de pijn. Niemand de onzekerheid. En niemand de herinneringen. Maar realiseer me ook dat elke herinnering me weer een stukje dichter bij mezelf brengt. Een extra moment om lief voor mezelf te zijn. Mezelf te omarmen voor wie ik ben. Want die persoon had ik niet kunnen zijn zonder jullie, lieve pesters.

Dus dank je wel. Het ga je goed.

Liefs,
Jana 

About a little thing called gratitude

img_5916-2

Summer of 2015 I started writing my daily gratitudes in a diary. I called it my little Thank You Book. Last week, I finished the last pages. Automatically, I was turned to what everything that happened since the start of this writing habbit. So I looked back at the first entries. They referred back to the week I returned from Burning Man. What I noticed was the gratitude towards the little things, the real things that matter in life. The pages reflected the story of the months that passed. The recovery from my burn-out, the transition from lawyer to world traveler to social entrepeneur, and the amazing lessons I learned about myself, the universum, life. Reading all this, I felt extremely humble. What a freaking ride it has been. What a freaking ride it is. My gratitude expanded with every single entry. Wow.


I realized what a huge impact gratitude made on my life. Every evening before I go to bed, I take a moment to reflect on my day and write down 5 things I am gratiful for. This daily reflection helps me to see beauty in every day, regardless my mood or state of my physical body. The things I used to take for granted became focus of my attention. The sun, opening up during a cloudy rainy day. A random talk with somebody at a coffee place that changes into a serious talk about spirituality and life. A piece of cheesecake in the afternoon. A smile of a stranger. A walk in the woods.


Gratitude motivates me to look around. To enjoy and focus on what is, instead of what was or might be. For such a long time I was looking for true meaning. Looking for myself. Looking for love. Craving for the future, living in the past. I allmost forgot that life can only be lived in the present. That life is happening right now. Not in the past, not tomorrow or next week. Now. Gratitudes makes me humble, because it shows me the beauty and greatness of life in its full potential. The creations of nature, the amazing opportunities and unlimites possibilities life has in store for us. Gratitude enhances the quality of my life, every single moment of every single day. For all of that, I feel grateful. For experiencing the power of gratitude. For letting gratitude into my life. And for all the beautiful presents gratitude has given me in the past year. So I started my Thank You Book – Part 2. A new year, new adventures, new things to be grateful for. No matter what happens, no matter what comes on my path, I will never say goodbye to gratitude. Pinky swear!

For now, there’s just one thing left for me to do. I want to say thank you to you, my beloved reader. Thank you for your support in the past year. For your kind words. For being you. I wish you all amazing holidays and a loving and healthy 2017! May you live your life to the max, dream big and create bigger!

Hoe het opzetten van een bril kan bijdragen aan een betere wereld

img_4261

Vandaag stuurde een bijzondere vrouw mij een artikel door. Het artikel beschreef het persoonlijke proces van een vrouw in de periode na een tiendaags retraite. Ze schreef over een bril waar ze doorheen keek, terwijl ze helemaal geen bril draagt. De openheid en kwetsbaarheid van haar verhaal raakten me. Maar bovenal herkende ik het kijken door een bril. In mijn geval de bril van bewustwording. Prachtig en extreem confronterend tegelijkertijd.

Continue reading

How to create a job you love: klaar voor de start…!

Daar sta je dan: het moment suprême! Na al je voorbereidende onderzoek, al die tijd van bedenken en bespreken waar je hart sneller van gaat kloppen. Je hebt het. Dat Ene. Waaraan je de komende tijd je energie wil besteden. Misschien heb je het gevonden in een perfecte vacature. Of wellicht die toffe freelance klus. Of misschien ga je helemaal vanaf scratch je eigen onderneming starten. Superspannend! Het moment van actie is daar: het moment dat de sollicitatiebrief de deur uit mag of de inschrijving bij de Kamer van Koophandel geregeld kan worden. En dan… slaat de twijfel toe.

vraagteken

Continue reading